Cruise

Daar ligt het prachtige schip op z’n zij, als een neergehaalde vogel. Een bizarre foto. 4 zwembaden, 13 bars, een 6000 vierkante meter grote spa, 5 restaurants: het stelt allemaal niets meer voor. De kapitein in zijn smetteloos witte pak zit achter de tralies, een feestend echtpaar op huwelijksreis werd na 24 uur uit het water gehaald en er zijn doden te betreuren. Eigenlijk wat iedereen in het leven overkomt: het begint mooi en dan plotseling is er een onverwachte, niet geziene, kleine rots die de heleboel verpest.

Misschien is bekend dat ik mijn partner op een cruise heb ontmoet. Hij geeft daar lezingen over de geschiedenis van Afrika, waar hij natuurlijk erg veel van weet omdat hij 40 jaar als journalist in dat werelddeel heeft gewerkt. We zijn eigenlijk alletwee cruise-liefhebbers.

Misschien wel daarom werden we twee jaar geleden op een dergelijke boot met 4000 passagiers uitgenodigd. Ik wil niet verwend over komen, maar tot dan toe had ik alleen gevaren op kleine schepen, met zo’n 250 man. Ik vond het geweldig. De rust, gewoon de zee horen klotsen in je hut, geen ontvangst van je mobiele telefoon, ‘s nachts varen en overdag leuke plaatsjes bezoeken, terwijl je nooit  je koffer in-en uit hoeft te pakken, wat een fantastische ontspanning. 
 
Cruisen groeit ieder jaar met 10 %. Het is een van de weinige takken van de toeristenindustrie die het nog steeds goed doet. Helaas, met 4000 passagiers is het een totaal andere ervaring. We voeren in het voorjaar, het was nog koud en dat betekende dat bijna niemand op het dek zat. Iedereen binnen.
 
Nergens op de hele boot was een rustig plekje te bekennen. Het constante getingel van de gokautomaten, het gegil van de kinderen (wie zei dat cruisen voor bejaarden was?) de eindeloze rijen voor de self-service restaurants, het was eigenlijk vreselijk.
 
Het is net alsof je met je hele dorp besluit op reis te gaan, of met de hele stadswijk waar je in leeft. Inclusief de a-socialen en diegenen waar je eigenlijk niets mee te maken wilt hebben. Er zijn mensen bij die ongelooflijk irriteren met hun gedrag, dat je wel moet zien omdat je constant op elkaars lip zit.
 
Is dat soort cruisen ontspannend? Wat mij betreft voor geen meter.
Aan boord van het schip werd ons verteld, dat cruiseschepen alleen maar groter worden: The Oasis of the Sea heeft al 8600 gasten, 24 restaurants en een park met 12000 planten en bomen. En er is een nog groter schip in de maak.
Het is het bekende verhaal van meer, meer, meer.
Er is geld te verdienen, dus toe maar.
 
De halve bevolking van de Philippijnen werkt in de cruise-industrie, prima, ga maar door jongens. Nog even en er ligt gewoon een schip van hier naar New York, hoef je niet meer te varen, kan je lopen van de ene disco via het andere restaurant. Maar niet zeuren als de hele sjebeng vergaat.
Waarom moet ik alsmaar denken aan de bankwereld?
 
Het leek ook een prachtige vogel, maar die werd langzaam maar zeker neergehaald. En er is geen foto van.
 

Reacties

Uit mijn hart gegrepen.! Ben een rasechte zeemansdochter en heb heel veel zeereizen gemaakt. Bij voorkeur op vrachtschepen met passagiersaccomodatie. Kende de grote passagiersschepen waar mijn vader op voer [ de Holland-Amerikalijn ] maar al te goed; afgrijselijk. Hou echt wel van wat luxe, maar dat was zo overdadig en had niets meer met varen te maken. Ik lees uw columns altijd met heel veel genoegen.

Reactie plaatsen

Image CAPTCHA
Voer de code van de bovenstaande afbeelding in.