Blablabla….

Ik ben een prater. Maar niet zo maar een prater. Ik ben een tegen-alles-en-iedereen-prater en een in-mijzelf-prater. Ik praat tegen de hond, dat is nog vrij normaal en ik heb het idee dat mijn hond mij redelijk goed begrijpt. Met de vissen in de vijver is dat al een stuk minder het geval. 

Andere artikelen door Astrid Ottes

Als ik mijn vissen vermanend toespreek - omdat ze met z’n allen naar de rand komen zwemmen zodra ik langs kom lopen – dat ze niet moeten zeuren omdat ze al eten hebben gehad, denk ik niet dat ze er enig begrip voor op kunnen brengen. Zij blijven dan ook amechtig happend langs de rand zwemmen tot ik verdwenen ben.

Met de koelkast, de stofzuiger of een willekeurig ander dood voorwerp zal het wel niet veel anders zijn. Maar toch, ik praat er tegen.
 
‘Zeg, die grote kruimels moet je ook opzuigen hoor! Of is je stofzakje vol? Ik zal es even kijken. Ach, jaaah! Veel te vol! Gauw een nieuwe erin doen. Zo! Dát gaat een stuk beter hè?’
 
‘Verdomme! Doe je het nu wéér niet! Ik heb je nog maar net vervangen!
Toe, ga áán!’ ( tegen de TL in de schuur)
 
Tja, het is gênant, Ik weet het.
En ik praat tegen alle dieren, tegen de tuinstoelen en ik sta rustig een roos uit te schelden in de keuken, als ik me tijdens het schikken van de bloemen in mijn vinger prik.
Maar bovenal praat ik tegen mezelf. De hele dag door. Hele discussies voer ik met mezelf en sinds ik weer alleen ben is het alleen mar erger geworden. Ik schets u de situatie van gisteravond:
 
‘Ik dacht dat je naar bed wilde.’
‘Ja, ik gá ook zo!’
‘Dat zei je een uur geleden ook.’
‘Ja, maar toen was mijn glas nog niet leeg.’
‘Nu wel. Ik bedoel je glas. Is leeg nu. Toch?’
‘Klopt, maar ik lust nog wel een sigaretje.’
‘ Eét jij die dingen?’
‘Duh! Ik heb gewoon nog zin in een sigaret!’
‘Je stelt het slapen gewoon uit. En je moet nog opruimen en de hond uitlaten en de ontbijttafel klaarzetten voor morgenochtend. Je het weet is het weer laat.’
‘Jahaa! Ik weet het. En tóch neem ik nog een sigaretje.’
‘Ja, dan moet je het zelf weten hoor!’
‘God, wat ben ik móe!’
‘Je bent een zeikwijf!’
‘Nou en? Niemand die er last van heeft. Of wel soms?’
‘……’
 
En wat ik nou wel eens zou willen weten; ben ik de enige die zo debiel doet? Eerlijk zeggen!

Reactie plaatsen

Image CAPTCHA
Voer de code van de bovenstaande afbeelding in.