Catherine.nl

Maar ik laat het er niet bij zitten. Onlangs heb ik met gevaar voor eigen leven enorme takken van de Magnolia en de notenboom gezaagd, zodat ik tenminste weer door de tuin kan lopen zonder tien keer te moeten bukken voor overhangend groen. Há, dat zal hem leren!

En mijn terrastegels, die besloten hadden een fijn bosachtig uiterlijk aan te nemen door zich te verschuilen onder enorme plakkaten mos, ben ik onverbiddelijk te lijf gegaan met de hoge drukspuit. Waarna ik overigens wel meteen de ramen kon gaan wassen en het houtwerk afnemen.

Als ik had gedacht dat ik daarmee de strijd gewonnen had, kwam ik bedrogen uit.

Op een goede dag vond de regenton dat hij de hoeveelheid water dat uit de hemel kwam niet langer kon verdragen. Hij zakte door zijn onderstel en viel daarmee zo scheef, dat hij loskwam van de regenpijp waardoor het water van het schuurdak met vrolijk gekletter mijn tuin in stroomde. Ik liet me echter niet afschrikken, liet de regenton leeglopen, zette hem weer recht, schoof er een tegel onder en monteerde de regenton weer aan de pijp.

Zelfs de vijver, over het algemeen mijn beste vriend en een oase van rust, begon zich tegen mij te keren. Zo ontdekte ik ineens dat het pijpje van de fontein onder water was verdwenen. Onverschrokken trok ik mijn spijkerbroek uit en stapte het ijskoude water in. Dit tot hilariteit en nieuwsgierigheid van de vissen, die gezellig aan mijn knieën kwamen knabbelen. Links en rechts sprongen een paar geschrokken kikkers op de kant. Reigerpoten, die kennen ze zo langzamerhand, maar wat waren dit voor enge witte stelten?

Afijn, ik scharrelde de fontein weer op, zette hem op zijn plek en kroop al glibberend de vijver weer uit. Zo, alles weer piekfijn in orde, dacht ik.

Totdat ik gisteren vanuit de werkkamer op het schuurdak keek en daar een volledig waterbassin aantrof. Nee hè, wat nú weer?

En dus klauterde ik vanochtend op de trap, om vervolgens te ontdekken dat de regenpijp het anti-bladroostertje had ingeslikt. Na enig peuteren en wrikken kreeg ik het los, waarna het volledige bassin als een waterval mijn tuin in klaterde. Want de regenton had zich opnieuw losgewrikt van de regenpijp.

Weet u wat ik heb gedaan?

Ik heb mijn regenlaarzen en werkkloffie uitgetrokken, ben naar boven gelopen, heb een kek rokje aangedaan, mijn lippen gestift en mijn haar opgestoken. Daarna heb ik een heerlijke bak koffie voor mezelf gezet, met een groot stuk zelfgebakken tulband met boter erbij.

Daarna heb ik de schilder gebeld om de achterkant van het huis te komen schilderen. Eens kijken wat het huis dáár van terug heeft. Há!