Catherine.nl

En natuurlijk ga ik u niet lastigvallen met het verhaal van mijn regenton die al dat hemelwater niet meer aankon en door zijn hoeven ging. En al helemáál niet dat de regen zó hard tegen de achtergevel beukte, dat het water door de ventilatiegaten onder de ramen naar binnen sijpelde. En laat ik u ook vooral niet vervelen met het feit dat het onkruid en het gras met dit weer zo hard groeit, dat ik me de hele zomer al het schompes werk in de tuin, maar het gevoel heb dat wanneer ik de volgende dag opsta, ik weer opnieuw kan beginnen.

En het kan u uiteraard ook helemaal niet boeien dat ik al een paar keer gewoon de kachel heb aangezet, in de zomer nota bene! En dat mijn megagrote parasol er in zijn beschermhoes en met zijn voeten in een paar centimeter water meer uitziet als een surfzeil, vervaarlijk klapperend en wel. En wat ik u al helemaal niet ga vertellen, is dat ik hier gisteren vier kletsnatte en klappertandende kinderen aan tafel had zitten die ik warme chocolademelk moest voeren om weer enigszins bij te komen. En dat in augustus. En wat ik niet eens dúrf te vertellen is dat ik voor morgen een… nou ja, eeh… een eh…STAMPPOT op het menu heb staan.

Tja, nu heb ik het geloof ik toch allemaal gezegd…

Nou ja, dan kan ik net zo goed vertellen dat ik stiekem alweer aan de herfst en wintermode zit te snuffelen, dat ik overwogen heb – overwógen hè, niet gedáán – om speculaas in huis te halen en port en dat ik ’s avonds wel eens een paar warme sokken aantrek. Behalve in bed, dat dan weer niet.

En dat ik de hele stad heb afgestruind naar betaalbare zwarte laarzen en bovendien denk dat ik morgen maar eens een jurk aantrek met een maillot eronder. En oké, oké, ik heb zojuist een wintervest aangetrokken want ik heb het koud!

Maar u hoort mij niet klagen. Hoe komt u er bij?

Ik trek ’s avonds lekker de gordijnen dicht en steek de kaarsen aan voordat zoon en ik ons buigen over een kom hete, dampende café au lait. Naast elkaar op de bank met de plaid over ons heen getrokken.

Gezellig juist!

En hoe heerlijk is het om het koude lijf ’s avonds onder het warme dekbed te vlijen en naar de op de dakpannen kletterende regen te luisteren.

Maar, tussen u en mij gezegd en gezwegen… Wat een POKKEZOMER!

Bron afbeelding: Flickr.com - Julija...! / Creative Commons / CC BY 3.0