Recensie: De Drentse Bluesopera

Daar aan de voet van de Hondsrug, waar de fietsvierdaagse langsrijdt en ’s avonds steevast RTV Drenthe de huiskamers binnenkomt. Daar spelen muzikanten van Cuby and the Blizzards, Loheus en Normaal deze zomer de blues in het open weiland. En wordt een voorstelling gespeeld over het steeds meer veranderende Drenthe. En dat allemaal in het plaatselijke dialect.

Omdat Aa en Hunze dit jaar de cultuurgemeente van Drenthe is, heeft locatietheatergezelschap PeerGrouP samen met streektaalinstituut Huus van de Toal een musical gemaakt over de veranderingen waar Drenthe mee te maken heeft. Een provincie waar steeds meer rijke lui uit de Randstad naar toe verhuizen voor hun rust om vervolgens te klagen over de stank en overlast van bijvoorbeeld de mest. Nabij Gieten wordt deze voorstelling in een weiland gespeeld, en TV-Drenthe presentator Peter Zweerus verkoopt vanuit een paardentrailer consumptiemuntjes.

Hij vertelt lachend dat hij voor hij het wist hier ook een taak had. Het is hier 'ons kent ons', dat merk je. Vanaf de tribune met ruimte voor 500 man zie je een openluchtshow met goede muziek. Nietsvermoedende langsfietsende toeristen gaan deel uit maken van het landelijke decor, de paarden van het nabijgelegen land kijken geïnteresseerd toe en je hoort de kerkklok in de verte luiden wanneer je erg stil bent.

Het verhaal gaat over Bennie Bartels, een goedgelovige, nuchtere Drent, die op slag verliefd wordt op zijn oude buurmeisje Jenny die terugkeert uit de grote stad. Zij begint op het land naast dat van Bennie een wellness resort, bij haar komen mensen uit het westen helemaal tot rust. En omdat het resort zo’n succes is, wil Jenny graag uitbreiden, maar dat kan alleen wanneer Bennie zijn land daarvoor wil opgeven …

Het stuk zet een stug en gesloten beeld van de Drent neer. Het is tevens traag en de humor is schaars (gek wanneer je bedenkt dat de regie in handen is van cabaretier Tom de Ket). Ook is het verhaal flinterdun en hangt het van losse eindjes aan elkaar, maar daarvoor moet je niet gaan. Het is een belevenis waar je in stapt, in de openlucht zie je een rauw stuk, met topmuzikanten, een schone lichtshow en geestige theaterbeelden. Zo worden er hele panden opgetrokken uit het hoge gras, spuit er melk uit een grote tank en laait er vuur uit alle hoeken van het veld. Naast de belevenis zijn enkele acteurs ook zeer de moeite waard te aanschouwen. Zo kent Steyn de Leeuwe (Bennie) een uitmuntende timing en zet actrice Gusta Geleijnse een geloofwaardige Drentse plattelandsvrouw neer. Veredelde figurant Gert-Jan krijgt het publiek door zijn timing en wat onhandige voorkomen zelfs enkele malen aan het lachen!

Laten we ondanks de niet ijzersterke eerste stap hopen dat hier een traditie zal ontstaan. Drentse verhalen die verteld worden in een Drentse omgeving, gebracht in het dialect en begeleid door lokale topmuzikanten. Maar de volgende keer dan niet weer met westerse acteurs die op Drentse les zijn geweest maar gewoon met volk uit de eigen provincie. En een Drentse komiek die zijn medewerking verleent door wat grappen in het script te schrijven. Drenthe is niet enkel de weg naar Groningen, zoals eenmaal gekscherend in het stuk verkondigd wordt. Het hoort erbij, ook op het vlak van de kunst. Dat blijkt hier maar weer.

Gezien: “De Drentse Bluesopera” PeerGrouP/Huus van de Toal op 31 juli in de openlucht nabij Gieten. 
Waardering: ***

Meer informatie 
Regie: Tom de Ket. De opera is nog te zien t/m 21 augustus 2011. Kijk voor meer informatie over de voorstelling, kaartjes en speeldata op www.dedrentsebluesopera.nl.

Bron beeldmateriaal: Reyer Boxem

Reactie plaatsen

Image CAPTCHA
Voer de code van de bovenstaande afbeelding in.