Catherine.nl

Het ziet er prachtig uit in de Academie. Overal staan lichtjes, er is een tafel vol met hapjes en de stoelen staan in een grote kring. Ik moet even slikken. Ik weet nog heel goed hoe ik hier 6 jaar geleden binnenkwam, onzeker en onwetend. Wat is er veel gebeurd sinds die dag!

We gaan zitten en er hangt een opgewonden stemming. Iedereen is zich bewust van alles wat vooraf gegaan is aan dit moment. En dat is heel wat. Een scholing in het mediumschap gaat verder dan het aanleren van technieken. Aangezien je dit beroep alleen recht vanuit je hart uit kunt oefenen, komt het ook heel dicht bij jezelf. En dus is iedereeen die hier vanavond in deze kring zit, zichzelf de afgelopen jaren vreselijk tegenkomen.

Ik kijk naar M., die zo worstelde met haar onzekerheid. Ik kijk naar D., die altijd zo zweefde. H. stuitte heel hard op haar moeilijke jeugd die ervoor had gezorgd dat ze moeite had om zich te verbinden met anderen, iets wat als medium nou juist zo belangrijk is. En S. die zich altijd overal doorheen lachte vroeger, maar die als medium leerde om zichzelf ook serieus te nemen. Eigenlijk zitten hier in deze kring 17 reizen, 17 avonturen die ook nog lang niet afgelopen zijn. Vanavond vieren we een tussenstop en dat doen we samen.

De avond begint met een meditatie. Ook iets wat we allemaal hebben moeten leren. Maar inmiddels is het voor de meesten iets waar we van kunnen genieten. En samen mediteren geeft nog een extra dimensie. Zodra we onze ogen sluiten, verandert de energie in de ruimte. En dan gebeurt het: harde tikken in de ruimte. Achter ons, boven ons, tak! tak! tak! We weten allemaal wat dit is; dit is de spirituele wereld die zich kenbaar maakt. Ja natuurlijk, ook zij willen aanwezig zijn op dit feestje.

Na de meditatie vragen docenten José en Karel ons allemaal in 1 woord of 1 zin samen te vatten wat we de afgelopen jaren geleerd hebben. Een voor een zeggen de afgestudeerden het: “Vertrouwen.” “Thuis komen.” “Liefde ontvangen en doorgeven.” “Zelfvertrouwen.” “Eenwording.” “Vertrouwen in de spirituele wereld.”

Die laatste was van mij. En ik zeg het met een brok in mijn keel. Vroeger had ik nooit vertrouwen. Weinig in mezelf en al helemaal niet in het idee dat er voor me gezorgd werd door ‘de andere kant’. Logisch. Als je ze niet ziet, niet hoort en niet voelt, hoe kun je er dan op vertrouwen? Maar 6 jaar aan spirituele ervaringen heeft dat veranderd. Ik heb zulke mooie dingen met ‘ze’ meegemaakt.

Nooit vergeet ik de avond dat ik aanwezig was bij een Engelse lezing die me eigenlijk niet zo kon boeien. Ik dwaalde af met mijn gedachten, tot een vrouw achter me mij op mijn rug tikte. “The next part will be very interesting”, zei ze. “Oh!”, zei ik geschrokken en toch een beetje schuldig. Ik lette weer op en de spreker vertelde op dat moment dat wanneer je hulp wilt ontvangen van de andere wereld, je ook om die hulp moet kunnen vragen.

Dat raakte me. Want hulp vragen is nooit mijn sterke kant geweest. Maar ik zag ineens in hoe ik daarmee de communicatie met de andere kant blokkeerde. Ik draaide me om, om de vrouw te bedanken. Er zat niemand.

Dat was de dag dat Margareth in mijn leven kwam. Want de vrouw keerde nog vaker terug en stelde zich later voor met die naam. Nu leven Margareth en ik samen. En ik kan me heel goed voorstellen dat dat raar klinkt voor een ander, maar voor mij is het inmiddels heel normaal. En de ervaring heeft geleerd dat als Margareth mij iets adviseert, dat het dan een goed idee is om dat op te volgen. Zij, en de anderen, hebben zich genoeg bewezen voor mij.

Dus na 6 jaar, kan ik het op deze avond met een gerust hart zeggen: “Ik heb geleerd vertrouwen te krijgen in de spirituele wereld.”

Ook benieuwd naar een consult? 
Kijk voor meer informatie op de website van Janneke Leber.