Catherine.nl

Afgelopen week werkoverleg gehad met assistentes en praktijkondersteunster. Voor degenen bij wie de term praktijkondersteunster (POH) onbekend is: zij ziet voor ons veel patiënten met chronische aandoeningen als astma, copd (longemfyseem), hoge bloeddruk, en mensen met suikerziekte. Onmisbaar, omdat wij die mensen allemaal niet zelf kunnen controleren. Oké, dat kán misschien wel. Maar dan wordt onze werkweek in plaats van 60 uur, 90 uur. Niet heel aantrekkelijk dus.

Gelukkig zag de minister dat enkele jaren geleden ook in, en heeft extra geld beschikbaar gesteld om de functie van POH in het leven te roepen. De chronische zorg moest beter, dat kón ook beter, en daar is winst te behalen. Zowel op gezondheid als financieel vlak. De POH is inmiddels niet meer weg te denken uit de praktijk en met haar is de zorg ook daadwerkelijk beter geworden.

Nu, 7 jaar later, gaat de gezondheidszorg op de schop. De diabeet wordt in een apart hokje geplaatst. Om de kosten rondom de diabeet te beheersen willen de zorgverzekeraars een apart bedrag per diabeet betalen. Daar moet álle zorg voor geregeld worden (huisarts, dieetiste, voetverzorging, oogarts, fysiotherapeut, etc). Een hoop geregel, veel werk, minder contacten voor de diabeet. Wel een redelijk bedrag, maar de contacten mogen niet meer gedeclareerd worden. Om verder te snijden in de kosten wordt nu ook de vergoeding van de POH geschrapt. Kortom er wordt van alle kanten gesneden in de zorg, met het idee dat de zorgverlening tóch beter zal worden. Voor wie dan? Vraag ik mij af.

Maar wij hebben de oplossing. De persoon met een te hoge bloedsuiker mag pas in het protocol voor de diabeten als deze een nuchter gemeten suiker heeft van 7,0 mmol/l. Nu hebben wij als praktijk veel mensen met een “gestoorde suiker”: een suiker tussen de 5,6 en 7,0 mmol/l. Wij zijn daar altijd direct bovenop gesprongen: voorlichting, motiveren tot bewegen, proberen af te vallen, etc. Dat kost wat tijd, maar daar hebben (hadden) we een POH voor. Resultaat is wel dat het merendeel van deze groep geen diabeet is geworden. Of beter nog: weer een normale bloedsuiker heeft gekregen. Welnu: dat gaan we niet meer doen! Voor die zorg krijgen we immers geen geld meer. Dus: paar maanden aanzien, suiker boven de 7 en, hup, protocol diabetes in. Vast bedrag, minimaal werk, maximale opbrengst. Voor ons én voor de zorgverzekeraar. Maar wel op korte termijn. En de diabeet? Tsja, …