name head

9 januari 2019 | Door Catherine Keyl | back

Glenn

Drie fantastische films gezien: Bohemian Rhapsody, A star is born en the Wife. Logisch dat ze alle drie genomineerd waren voor de Golden Globes afgelopen weekend.
Kan iemand mij trouwens uitleggen waarom er altijd vier of vijf goede films tegelijkertijd in de bioscoop zijn en daarna maanden niks?
Enfin, diep in m’n hart hoopte ik dat Lady Gaga de prijs voor de beste actrice zou winnen. Ze speelde namelijk supergoed. Niet dat ik haar ken, maar ik ben in Kaapstad ooit naar een life concert van haar geweest en daar maakte ze een enorme indruk op me. Heus niet alleen vanwege de jurk van vlees die ze toen nog droeg, maar vooral omdat ze halverwege het concert welgemeend tegen het publiek zei dat ze het zo indrukwekkend vond dat ze daar nu stond. In dat grote stadium. Want: ’Drie jaar geleden werkte ik nog in een kapperszaak, en moet je nu zien! Dat is dankzij jullie! Laat de moed dus nooit zakken, je ziet wat er kan gebeuren in je leven.’
Geweldig als iemand z’n eigen succes gebruikt om een ander op te peppen. Ze won een Globe, maar voor haar liedje dat ze speciaal maakte. Ze kondigde aan met het beeld naar bed te gaan.
De Globe voor de beste actrice ging naar Glenn Close. Ook terecht, ze speelt een mooie rol in The Wife. Ik was nogal onder de indruk van haar dankwoord:
‘Vrouwen zijn zo geneigd alles te doen voor hun kinderen, kleinkinderen en relaties, maar het is ook belangrijk dat je een droom hebt,’ zei ze. Wat een ware uitspraak!
Ik moest meteen denken aan al die vrouwen om me heen die nog kleine baantjes hebben en al wat ouder zijn. Als hun partners ziek worden zeggen ze die baantjes meteen op. Ze willen er kunnen zijn als er naar het ziekenhuis gegaan moet worden of als ze  anderszins nodig zijn.
Allemaal tot je dienst, maar als je ouder bent krijg je dat baantje nooit terug. Alle vrouwen vinden het heerlijk om te werken en toch laten ze anderen voorgaan. Ik heb nu al een paar keer mee gemaakt dat degene die verzorgt moet worden geneest. Het baantje is dan weg en de meeste vrouwen hebben daar dan ongelooflijke spijt van. Niet dat ze er ooit over zullen kikken: veronderstel dat de partner zich belast zou voelen, nee, dat kan natuurlijk niet. Een voorbeeld van vrouwelijke opofferingsgezindheid. Mooi dat ze het doen, maar een beetje meer aan jezelf denken kan in dit geval geen kwaad. Toch maar even gedurende de ziekte van de partner met het baantje schipperen zou ik zeggen.
Een droom, hoe klein ook, is essentieel om lol in je leven te houden.

Reageren?

 

 

 

cc

column