name head

28 maart 2018 | Door Catherine Keyl | back

Laatste Wil

De Coöperatie Laatste Wil, die een middel uitgaf voor ouderen om een eind aan hun leven te kunnen maken, gaat dat middel niet meer verstrekken. Aanleiding is de publiciteit rond de dood van een 19-jarig meisje, dat het middel volgens haar ouders had ingenomen. Tragisch hierbij is dat als datzelfde meisje voor de trein was gesprongen, er geen publiciteit was geweest. Zelfmoord is doodsoorzaak nummer één onder jongeren.

De Coöperatie Laatste Wil is opgericht omdat deze coöperatie vindt dat het eigen levenseinde mag en kan worden geregisseerd. Is zo’n organisatie nodig? Ik ga uitleggen waarom ik vind van wel.

Volgens mij zijn er drie soorten ouderen. En dan bedoel ik met ouderen: mensen van rond de tachtig.
Eén deel is heel gelukkig. Ze hebben een doel in hun leven. Ze weten zich te vermaken, hebben vrienden, ze reizen. Dit is de groep die bedoeld wordt als het gaat over de ‘rijkere’ oudere, ook in geestelijke zin.
Dan is er de groep waar elke oudere bang voor is. Niemand wil daarin terecht komen: dat je afhankelijk wordt, niets meer alleen kunt, het verpleeghuis in moet.
De derde groep, en dat is waarschijnlijk de grootste, wil niet ‘lastig’ zijn. Je hoort hen nooit, ze schikken zich in hun lot. Dit zijn voornamelijk vrouwen. Ze zijn opgevoed met het motto: ’Niet klagen, maar dragen’. Meestal is hun man overleden.

Vrouwen worden over het algemeen ouder dan mannen. Hun kinderen hebben carrières, en hoewel ze lief zijn voor hun moeder, zit die moeder toch het grootste deel van de tijd alleen. Haar moeder heeft geen hobby’s, (want altijd druk met het gezin geweest, dus geen tijd voor). Ze durft niet alleen uit te gaan. Dat doe je namelijk niet als beschaafde vrouw. Inmiddels is dat beeld gelukkig achterhaald, maar niet voor de oudere. We hebben een minister – Hugo de Jong van Volksgezondheid – die als eerste ziet dat eenzaamheid onder ouderen een probleem is en er ook wat aan doet. Chapeau.

Maar wie gaat iets veranderen aan dat gevoel wanneer je wakker wordt? Het gevoel dat je er niet meer toe doet, dat niemand op je zit te wachten, dat je geen echt doel meer hebt in je leven, dat je geen idee hebt hoe je je tijd nu eens zinnig moet vullen? Mensen die bang worden van de Russische dreiging, of van de islam, en die denken: ik wil niet nog eens een oorlog meemaken.

Honderd jaar geleden werden we hooguit 50. Nu worden we 85, dat is 35 jaar ouder.

Reageren?

 

 

 

cc

column