name head

18 april 2018 | Door Catherine Keyl | back

Overlast

Dit verhaal gaat over twee buurvrouwen, een vrouwelijke wijkagent en een vrouwelijke gemeenteambtenaar.
Je zal maar een gehorig huis hebben. En een buurjongen die dj wil worden en ervan overtuigd is dat hij dat alleen midden in de nacht zonder koptelefoon kan oefenen. Neem van mij aan: het meest redelijke mens wordt stapelgek. Je hebt geen nachtrust meer, je kijkt voortdurend: zijn ze thuis, kan ik vannacht slapen? Je begint natuurlijk met beleefd te vragen of de 2x1000 watt boxen misschien iets zachter kunnen om twaalf uur ’s nachts. Maar na acht keer geef je de moed op en bel je de politie. Tot twee keer toe constateren die geluidsoverlast. Vijf buren klagen door brieven of telefoontjes.
Intussen begint iedereen zich ook aan de aso’s te ergeren: ze gooien hun vuil op straat, dat daar dan dagen blijft liggen. Ze worden bekeurd en er worden foto’s gemaakt. Uiteindelijk ben je zo wanhopig dat je contact opneemt met de wijkagent. Nou ja, contact opneemt met de wijkagent, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Na talloze telefoontjes en ingesproken berichten gebeurt er niets. Dan maar de chef gebeld: betreffende agent functioneert volgens hem voortreffelijk. Maar... niet bereikbaar? Blijven proberen, is het advies.
Dan maar naar de Gemeente, misschien kunnen die iets betekenen? Uiteindelijk, na twee jaar(!) vindt een gesprek plaats.
De buurvrouw ontkent glashard alle beschuldigingen. Nee hoor, ze heeft nooit vuil op straat gegooid (er zijn dus bekeuringen en foto’s als bewijs). En haar zoon maakt helemaal niet zo veel lawaai (de politie heeft een officiële waarschuwing gegeven.) Nee, de buurvrouw die klaagt, dat is de boosdoener. Die heeft van de week haar geluidsinstallatie keihard aangezet. Klopt. Uit frustratie, nadat ze voor de tigste keer uit bed was gedreund.
Is dit een belangrijke gebeurtenis? Nee, eigenlijk niet. Er zijn honderden van dit soort gevallen in Nederland. Waarom schrijf ik er dan over? Omdat het weer eens aantoont hoe slecht de Overheid functioneert als het om bescherming van fatsoenlijke burgers gaat. Er wordt niet ingegrepen, niet gewaarschuwd, er gebeurt gewoon niks. Het is nog net niet zo dat deze betreffende gemeente het opneemt voor degenen die huisvredebreuk plegen zoals in Amsterdam, maar het lijkt een trendje. Wie een grote bek heeft, liegt , bedriegt en asociaal is, wordt beschermd. Wie fatsoenlijk is heeft het nakijken. Wij betalen natuurlijk wel allemaal het salaris van de niet-functionerende wijkagent en de niet-functionerende gemeente-instanties. Dat dan weer wel. En niet te laat die belasting betalen, want dan krijg je een enorme financiële douw.
Zo raar dat mensen zich niet meer betrokken voelen bij de politiek. Want wat doen die nou helemaal voor je, in het dagelijks leven dan.

Reageren?

 

 

 

cc

column