Catherine.nl

Ons net nog zo onschuldige grapje wordt waarheid. En terecht. We zijn professioneel en gaan een show neerzetten op de 30e waar Nederland niet om heen komt. Laat staan, wil komen..

“Bijna vierhonderd man kun je niet laten wachten, totdat we onze hakjes uit het vilt hebben getrokken en weer opkrabbelen. We gaan ze laten zien wat we kunnen!” roept Gissella enthousiast.

Even slik ik en ik ben niet de enige, zie ik. Vierhonderd man, zei ze net. Vreselijk veel, vierhonderd man speciaal voor ons. Dat zijn er best veel voor iemand die haar eerste rondje catwalk ooit afgelopen oktober liep. Vierhonderd man die elk (miss)stapje die dag volgen! Maar wel vierhonderd man die de moeite nemen om ons te komen supporten voor wie wij zijn. Dus die hakjes gaan wat mij betreft alleen in een keurige lijn, over het vilt de runway over.

Deze dag staat in het teken van training voor de halve finale op 30 januari aanstaande. Ik ben blij dat ik er bij mag zijn. Deel mag uit maken van zo’n trotse groep volslanke dames. Tijdens onze gezellige gesprekjes tussendoor krijg ik ook vandaag weer af en toe de vraag of ik afgevallen ben. Echt, het is niet zo. Mensen, het is net december geweest ;)

Even maakt het me een beetje onzeker en bekruipt me het gevoel dat ik misschien toch niet vol genoeg zou kunnen ogen om serieus genomen te worden door Nederland als zijnde een Miss Maxi. Natuurlijk komt dat beetje onzekerheid ook voort uit het feit dat er enorm veel mooie volslanke meiden om me heen staan die ik allemaal een finaleplekje gun. Gek he? Ben je (op enkele herkenbare dagen per maand) altijd trots op je zelf, en dan krijg je een vraag als “Ben je afgevallen?”, die voor menig vrouw als muziek in de oren klinkt. En dan ben jij door zo’n vraag eventjes helemaal van je apropos.

Vrouwen komen in alle vormen. Zoals Barbapappa al riep: Dun, dik of rond, kort, vierkant, lang. En natuurlijk is dit een Miss Maxi Nederland verkiezing. Voor mooie, gezonde, sportieve en bovendien volle vrouwen vanaf maatje 46+.  Dat ben ik. En ik ben (d)ik.

Na Gissella’s  “Show must go on”- motivatie, zwieren we weer geconcentreerd verder de oefenzaal door. Mijn looppartner voor de halve finale is Kim. We doen erg ons best en soms lukt het zelfs nog aardig om te doen wat er van ons gevraagd wordt.

Af en toe wordt het me te veel vandaag. Of het nou komt door de emotionele dagen ervoor met het nodig slaapgebrek erbij,  of dat het toch echt heel veel stof is voor op één zondagmiddag voor mij. Ik weet het even niet. Maar Kim is er voor me. Kim verteld me lachend, na mijn zoveelste poging ook maar een maat in de muziek te vinden, dat ik niet zo veel na moet denken. Goh, toch mooi he. Iemand die je nog helemaal niet zo lang kent slaat de spijker op z’n kop. Ik ben zo druk met het tellen van m’n stappen en poses, dat ik soms helemaal de draad kwijt ben en als een net geboren kalfje zoekend naar de juiste stabiliteit, uit nood Kim maar aan kijk zo van: “Ok, ik sta nog recht op? En nu?”

Tijdens de pauze neem ik even de rust om eens goed om me heen te kijken. Stuk voor stuk zie ik vrouwen die allemaal an sich iets bijzonders hebben. Maar allemaal ook één ding hetzelfde, één ding heel speciaal. Iets waar menig vrouw jaloers op zou zijn.  Iets waar we allemaal met een permanente dosis mee geboren zouden moeten worden als je het mij vraagt. Eigenwaarde.

De een straalt nog meer dan de ander. Het is haast magisch hoe het kan voelen op zo’n dag. Met 38 dames Nederland wakker schudden tijdens een heuse Miss verkiezing. Zoals Gissella dat zegt: “Nederland kan niet meer om ons heen!”

Foei, en ik kan niet meer heen om de choreografie voor de sportronde. Wauw! Vroeger zat ik op Jazzballet. En vroeger had ik de illusie dat ik er heel goed in was. Vroeger verdwijnt met elke beat een beetje meer.. Gissella leert ons de choreo aan. Eerst kijken we met z’n allen naar haar. Met haar termen als wokkels en wiebeltjes is het geheel goed te onthouden. Maar dan is er nog het tempo. Ik heb best een aardige conditie, maar bij het uitoefenen van 100 bewegingen per minuut met diverse ledematen tegelijk in tegengestelde richting, ben ik het al gauw kwijt. Kim kijkt me aan tijdens een rustmomentje. “Ben ik de enige die het snel vindt gaan?” Ik lach naar haar. “Neeee!” We besluiten Gissella te vragen of het voor ons een keer in het slow mag. Gelukkig pikken meerdere dames de slowversie ook even mee en voelt het dat wij op dat moment alleen even de enigen waren die het vroegen.

We sluiten de training af door de complete choreografie voor de halve finale in een stuk achter elkaar door te lopen. Iedereen doet extreem z’n best en ik bedenk mezelf dat het er eigenlijk zo beroerd nog niet uitziet. Sterker nog. Het staat als een huis!

Vertrouwen in Gissella en Mirjam als organisatie van Miss Maxi Nederland had ik al, maar dat we het met 38 dames tot een boeiend geheel, bovendien synchroon aan looppartner, konden gaan schoppen moest ik nog even zien. Het is na vandaag bewezen.  De show wordt geweldig! Make-up en haar wordt verzorgd, kleding van Ulla Popken. We gaan het doen de 30e, voor het echie!

Vierhonderd man!?  Moet lukken.. powervrouwen zijn we.. Hakjes recht op t vilt, borstjes vooruit.. Jammer dat er geen 1000 toeschouwers zijn ;)

Wil jij mij een stapje verder helpen op weg naar het kroontje van Miss Maxi Nederland 2011? Dat kan! Sms: GO MMNL 157 naar: 3010 en volg mij via missmaximoira.hyves.nl

Bron afbeeldingen:  www.missmaxinederland.nl