Hij confronteert hem met uitspraken die 5 jaar geleden zijn gedaan. Het archiefmateriaal laat zien dat het voorspellende vermogen van Jack Spijkerman van beperkte waarde is. Veel van zijn in 2004 uitgesproken verwachtingen blijken niet te kloppen. Stellig beweert Jack o.a. wegens volledige tevredenheid over de Vara,  nooit de overstap naar Talpa te zullen maken.  Kort daarna doet hij het wel.

Jeroen is een topinterviewer
Jeroen Pauw ontplooit zich in deze serie opnieuw als meester-interviewer. Absolute top. Hij gaat tot op het bot, maar zonder dat het ooit gênant wordt. Hij mijdt de controverses niet, maar manoeuvreert zijn gasten evenmin in de afgrond. Bij uitglijers is daar de helpende hand van de man die zijn vak bedrijft, zoals het hoort.  Al staat de wanhoop soms op het gezicht van de ooit gevierde presentator, Jeroen houdt hem op de been.

Allemaal mislukt
'Hij kan John de Mol toch niet laten vallen?', zegt mijn echtgenote als ze merkt dat ik hunker naar een oprecht woord van spijt.  Nog niet heel lang geleden maakte Jack Spijkerman het meest succesvolle televisieprogramma van de publieke omroep. Hij maakte de overstap naar de inmiddels verdwenen televisiezender Talpa, omdat hij daar zijn eigen productiebedrijf mocht beginnen. Daar is niets van terecht gekomen, want de door Jack bedachte formules bleken minder succesvol dan hij hoopte. Hij liet zijn vrienden in de steek voor een belofte die hij dus nooit heeft kunnen inlossen. 'Allemaal mislukt', geeft hij toe.

Geen spijt
Jeroen wil weten waarom de overstap zoveel woede heeft opgeroepen. 'Ik heb miljoenen Nederlanders hun zaterdagavond afgenomen', zegt Jack. 'Dat heb ik me onvoldoende gerealiseerd.' Of hij spijt heeft?  'Nee, ik zou het zo weer doen.'
Jeroen kijkt hem ongelovig aan.

Oefening van berouw
Is het zo moeilijk om je ongelijk te bekennen? Het moet een dramatische ervaring zijn om door zo’n foute taxatie jezelf zo te marginaliseren. Dat kun je toch toegeven zonder je huidige broodheer te laten vallen, want het siert John de Mol dat hij naast Jack is blijven staan en alles heeft gedaan om hem weer op de rails te krijgen.  'We hebben wel eens strijd', zegt Jack in '5 Jaar later'. 'Dan wil hij het zus en ik wil het zo.'  'Gebeurt het dan wel eens zo?' vraagt Jeroen Pauw. 'Jawel', zegt Jack. 'Ik heb bedongen dat ik onafhankelijk ben'. Weinig geloofwaardig: de drenkeling die de reddingsboei wel grijpt, maar in de vaste overtuiging dat hij hem niet nodig heeft. Zijn ogen rollen door de kassen van links naar rechts. De mondhoeken trekken. De gelaatsuitdrukking verraadt dat de raderen in het hoofd wanhopig draaien. En ik denk: Jack, toe nou! Eén oprecht woord van berouw en ik geloof je weer.

Bron afbeelding: zwartekat.nl