Ik sprak met  een Xsosa meneer, die het eigenlijk allemaal heel goed samenvatte. “Volgens mij denkt de wereld dat Afrika het niet kan, zo’n enorm evenement organiseren. Maar kijk eens wat we al gedaan hebben:stadions gebouwd, wegen aangelegd, hotels neergezet. Mijn enige zorg is nog de Gautrein, als die maar op tijd af komt!”

De Gautrain is een half metro-half bovengronds netwerk dat van Johannesburg naar het vliegveld OR Tambo en naar Pretoria gaat rijden. Ze verwachten dat de trein in totaal zo’n 93000 banen zal creëren. Enorme bovengrondse fly-overs zijn er al gemaakt, vrolijk geïllustreerd door Utrechtse Dom-hoge voetbalkunstwerken langs de weg. Het feit dat je uit Nederland komt, maakt je tot een soort medeplichtige.

“Ha, Holland speelt ook mee, zitten jullie erg in spanning?”
Nou,eh, er zijn wel dingen waar ik meer over in zit, maar ja dat zeg ik dan natuurlijk niet, ik wil de lol niet bederven. Anderen verheugen zich erop hun huis een maand lang aan voetballiefhebbers te kunnen verhuren.
“Heb je enig idee hoeveel ze daarvoor wel niet betalen?” En dan noemen ze een bedrag dat in Amsterdam heel normaal is.

Vrienden in Wellington (een uur rijden van Kaapstad) kregen een smeekbriefje in de bus of ze alsjeblieft hun huis ter beschikking wilden stellen. Nu wordt erover gedacht in juni met vakantie te gaan, wat heel onnatuurlijk is, want het is dan hartje winter daar.
In de woonbladen ontkom je ook niet aan de voetbalgekte: je kunt een kroonluchter gemaakt van vuvuzela’s kopen, een kleed met de kaart van Afrika erop of een fruitschaal in de vorm van een voetbal.

Natuurlijk zag ik de kilometerslange townships, gemaakt van golfplaat met stenen op het dak tegen het wegwaaien. Zonder elektriciteit, zonder water. Maar overal een voetbalveldje. Wij zouden het eerder een zandvlakte noemen, maar ok.
Daar voetballen de jongetjes gedreven en fanatiek. Voetbal kan hen immers verheffen boven de massa. Als je ontdekt wordt ga je een gouden toekomst tegemoet. Dit land, dat de Regenboognatie wordt genoemd, verkeert in totale euforie vanwege het voetbal. Er is maar één zorg: als het maar niet verpest wordt.

Na de aanslag op het voetbalteam van Togo (3000 kilometer verderop!) verzekerden de Zuid-Afrikaanse kranten hun lezers dat het echt geen effect op de World Cup zou hebben. Want criminaliteit is natuurlijk een enorm onderwerp. “We bidden met z’n allen elke week in de kerk dat er niks negatiefs gebeurt rond het voetbal,” zegt een Kaapse meneer tegen mij. ”Wat zou dat erg zijn.”

En ik denk alleen maar: als die voetbalsupporters uit Europa zich in juni nou maar gedragen!