Eerste schooldag

Hoe onverbiddelijk de vakantie voorbij is, bewijst de wekkerradio die om kwart voor zeven een ruig symfonisch werk over me uitstort. Daar gaan we weer, de dagelijkse routine in. Ik hijs me in m’n ochtendkloffie, begroet de honden en trek de gordijnen open. Een grijsgroen decor staart me aan door een gordijn van regen. Dat is een tegenvaller Ik trek m’n regenjas aan, laat de honden uit en constateerbij terugkomst dat er geen krant in de brievenbus ligt.

Lees het hele artikel

Impulsiviteit, vrijheid en ruimte

Ik was laat, de take-away koffie klotste half over de rand van mijn kartonnen beker terwijl ik richting Utrecht Centraal snelde. De tijd die mij restte voordat de trein zou vertrekken, was klein. Of ik het ging halen wist ik niet, maar ik was er zeker van dat de koffie die nog in mijn beker zat al lang koud zou zijn geworden.

Lees het hele artikel

Multimedia manie

Sinds kort doe ik helemaal mee met de sociale media, kon niet achterblijven, want wie ben je tegenwoordig zonder LinkedIn, Face book of Twitter? NOBODY. Daar moest dus een eind aan komen en gauw. Een heel weekend vrij gemaakt. Gordijnen dicht en me teruggetrokken met het boek Sociale Media voor Dummies.

Lees het hele artikel

Vivaldi

Omdat ik gisteren oma ben geworden van een kleinzoon en automatisch terugdacht aan de geboorte van mijn eigen zoon, deze keer een column uit ‘de oude doos’. Eerder gepubliceerd in mijn bundel ‘Astales, het leven bekeken’.

Lees het hele artikel

Dansende moeder

Zo af en toe kom ik nog bij meneer B. en zijn gezin. Kortgeleden is hij weduwnaar geworden. Zo’n triest geval, een jonge man, vader van drie kinderen. Ik heb hem en zijn inmiddels overleden vrouw geïnterviewd voor mijn boek Het Sprookje van een zachte dood. Ik sprak toen regelmatig mensen die ernstig ziek waren en wilden sterven. Ik onderzocht of zij een euthanasieverklaring hadden en als dat het geval was, of zij ook werkelijk van hun arts een goede dood kregen als hun leven lijden werd.

Lees het hele artikel

Lelijk bootje

Wat kunnen emoties je toch overvallen. Ik zie een bootje in de vaart liggen en zonder precies te weten waarom, ontroert het me. Het is in de steek gelaten, lelijk, ongeverfd en onafgedekt. Er groeien zelfs planten in. Het vormt een schrille tegenstelling tot de rest van de bootjes die er liggen. Die zijn goed verzorgd. Ik stel me voor dat hun eigenaren elke week even komen kijken, liefdevol het dekzeil eraf halen, de motor starten en hun vaartuig mee het water op nemen. Het lelijke bootje achter zich latend.

Lees het hele artikel

Desillusie

Op weg naar ‘de stad’ rijden we altijd langs een camping. Hij ligt prachtig aan een ventweg tussen grote bomen en het huis van de beheerder ligt er naast op een iets hoger gelegen heuvel. Soms fantaseerde ik wel eens stiekem dat ik die camping bezat en in dat huis op de heuvel woonde. Elke dag zou ik de blije campinggasten te woord staan, de nieuwe gasten verwelkomen en de vertrekkende uitzwaaien.

Lees het hele artikel

Oranjetranen

Als flatterige bloemen hangen ze treurig neer van bomen, vlaggenstokken, gevels. Druipend van de regendruppels, stuk getrokken door de fikse onweersbui en windstoten die in de nacht na de val over het land trokken. De vlaggen en vlaggetjes van Oranje.

Lees het hele artikel

Nestje voor mama

Soms heb je van die dagen dat de dag je een beetje in de weg zit. Dat je niet helemaal in goede doen bent, zonder te weten hoe dat komt. Op zo'n dag liep ik met mijn honden in het bos. Ik werd uit mijn sombere overpeinzingen getrokken door de kreet: "Hey! Hi! Ben jij het? Is it really you?"

Lees het hele artikel

Opvliegen

Vlees voor de hond! Hoe kon ik dat nou vergeten? Het staat al een paar dagen met koeienletters op het schoolbord in de keuken. Ik staar ernaar terwijl ik de boodschappen uitpak die ik wel heb meegenomen.

Lees het hele artikel