Catherine.nl

De klucht kent veel misverstanden, woordgrappen, slaan van deuren en het steevast stoten van het hoofd aan een te laag hangende lamp. Het zorgt bij het publiek voor lachsalvo op lachsalvo. De klucht zit ijzersterk in elkaar. Het verhaal en de karakters zijn na 5 minuten helder wat zorgt voor veel vaart. Wanneer in het verleden Jon nog vaak op zichzelf aangewezen was op het podium, omdat zijn medeacteurs niet altijd tot de sterkste uit het vak behoorden, is daar nu verandering in gekomen. Hij is omringt door zeer bekwame acteurs, met als uitschieter Vera Mann die veel kwijt kan in haar rol, zelfs humor zonder dat ze daarmee Jon voor de voeten loopt. Tweemaal richt van Eerd zich tot het publiek, hij zet aan tot het zingen van een liedje (thema-song Flipper) en maakt een grapje over een paar toeschouwers (“Wat zit daar een dikke potvis”). Het een-tweetje heeft hij succesvol overgenomen uit de vorige voorstelling waarin hij speelde; La Cage aux Folles. 

Het publiek eet uit de hand van deze harde werker. De show is uitermate geslaagd, met de eerste helft iets sterker dan de tweede. Een mooi decor van Marjolein Ettema, goede teksten, Jon die schittert bijgestaan door goede acteurs. Briljant en van een hoog niveau!

Gezien: Kantje Boord, REP theaterproducties op 10 November in Theater Castellum Aplhen aan de Rijn.

Regie: Caroline Frerichs, nog te zien t/m 28 april 2012 in heel Nederland.

Meer informatie: www.kantjeboord.nu

Beeldmateriaal: Bob Bronshoff

Met dank aan Nick Preusterink, www.winterperikelen.nl