Waar zijn de lichtjes
in je ogen,
Waar je schaterende lach,
die vanuit je tenen leek te komen.
Waar is je warmte,
waarmee je
zelfs op afstand kon verwarmen.
Een omarming
vanuit een bruisend hart.

Het is verdwenen,
Niet te vinden.
Een lege kopie, lijk je
zonder de essentie van het origineel.
Wat  je heeft doen verdwijnen,
berooft heeft van je ziel, vertel je
bij beetjes tegelijk.
Het verlies wordt mij duidelijk, ik leef met je mee.

Weg moet je
jij moet nu,
het lawaai, van de mensen,
de eisen ontvluchten,
die aan jou worden gesteld.
Hier kun je niet helen
In de drukte die je belaagt
keer op keer.
Stilte
Alleen stilte wil je
om de man te hervinden
van weleer.

Ik geef je mijn liefde mee op je pad.