Schrijf u vandaag nog in voor onze gratis nieuwsbrief met elke week een nieuw thema!
E-mail Catherine.nl en wellicht wordt ook úw vraag, suggestie of inzending op Catherine.nl geplaatst!
Ook seks vult het gat niet
Iedere ‘Norwood’ vrouw kent het gat wel. Het pijnlijke, diepe zwarte gat dat bij je navel zit. Je kan het zó aanwijzen. De zonnevlecht, het derde chakra, het centrum van je gevoelsleven, waar jouw ik zou moeten wonen. Het knaagt, scheurt, trekt, het is onrustig, het jaagt op en op zijn minst kriebelt het, maar het vraagt altijd je aandacht. Het is het gat dat geslagen is in je jeugd, door trauma, een tekort, en het wil opgevuld worden.
Dus zoek je wanhopig naar dingen. Meestal dingen die je gelukkig kunt kopen, maar altijd dingen van buitenaf. Je stouwt chocola, snoep, eten naar binnen, dat geeft een vol gevoel en duwt meteen het deksel dicht van dat vuilnisvat met pijn dat in je zit. Drank en drugs verdoven even, maar van het één krijg je de sugar blues en van de ander concentratieproblemen. Het kost altijd wat en je hebt wéér nodig en wéér.
Voor relatieverslaafden is vaak seks het optimale vulmiddel. Eindelijk heb je hem echt helemaal binnen. Op je en in je word je gevuld en kun je jezelf de ultieme illusie geven dat je één bent met Hem. Eindelijk even van jezelf verlost. Hij neemt het nu over, er wordt voor je gezorgd, er wordt van je gehouden, je hoeft het niet meer allemaal alleen te doen. De illusie van de totale symbiose.
Je krijgt er bovendien weer hoop van, want als het je één keer gelukt is lukt het je de volgende keer ook en misschien wordt de relatie dan wel écht. Als je maar kunt laten zien wat je allemaal in huis hebt komt het goed. Een mens kun je niet in de winkel kopen, dus moet je al je talenten inzetten om te krijgen wat je denkt nodig te hebben. Dat kun je wel. Je bent grappig, gevat, verleidelijk, lief, zorgzaam, geïnteresseerd, intelligent of juist poezelig, wat er ook maar nodig is. Je ogen glanzen, je voelsprieten staan uit, de adrenaline stroomt; je leeft.
Dit is de ergste verslaving die er is, hoorde ik van de week nog een vrouw zeggen. Want je kan wel leven zonder drank, maar niet zonder mensen, en het is de enige verslaving die daadwerkelijk zelf meehelpt het in stand te houden. Hij belt je op, sms't, staat voor je deur, belooft je dingen. Dat kan chocola of heroïne allemaal niet. .jpg "cappuccino")
En toch vult ook dit het gat niet. Altijd blijft die afhankelijkheid bestaan en het gevoel dat je iets of iemand anders nodig hebt om je goed te voelen. Het is moeilijk al die dingen onder ogen te zien en de idee leren opgeven dat je iemand nódig zou hebben. Dat je niets meer van wie dan ook moet verwachten. Want niets of niemand kan jouw gat vullen. Alleen jij kan het op jouw manier leren doen. Met kleine stapjes.
Lekker in bad gaan met super schuim, zelf een prachtige bos bloemen kopen, met je hond het bos in, ergens koffiedrinken.
Het klinkt lullig, maar steeds kleine dingetjes loslaten en die met iets van jezelf vullen, dat is de enige weg.
Echt.
