Ruimte, nu om te voelen
juist dat wil ik niet.
Stil… heel stil dan
de echo in mijn hart,
wat wil het me zeggen?
Waar sluit ik me voor af?

Het ontvangen van de gaven
brengt verantwoording met zich mee.
De stilte ontplooit
inzicht in mijn handelen.
Weten waarom ik wegloop,
voor en van mijzelf,
voor de liefde die ik voel
die om vervulling schreeuwt.

Blijmoedigheid, liefdevol ervaren,
heeft consequenties
in mij en in mijn leefgebied.
Kijkend in en met mijzelf,
Ervaren, door mijn open ogen,
ontvouwt zich de sluier
naar een nieuwe dimensie.
Aangaan…dit wil ik aangaan,
met blijdschap en overgave,
dwars door mijn weerstanden heen.

De sleutel van mijn gevangenis
Gooi ik na het open zwaaien
van mijn hartedeur
ver weg het verleden in.
Geen excuses of getreuzel
ik laat de liefde binnen,
rustig en kalm.
Kijk naar mijzelf, met milde ogen.

Voorbij aan mijn veroordeling.
Weet dat groei
niet zonder moeite gaat.
In elke donkere wolk,
die zich dan in mij samen pakt,
zwaar van de pijn,
laat ik de zuivere liefde
uit mijn hart
het zonlicht verspreiden.

En weer is een kleine stap gezet,
die met elke andere kleine stap,
Eén hele grote zullen zijn.