Schrijf u vandaag nog in voor onze gratis nieuwsbrief met elke week een nieuw thema!
E-mail Catherine.nl en wellicht wordt ook úw vraag, suggestie of inzending op Catherine.nl geplaatst!
De dansende tafel
U heeft er niks van gemerkt, maar ik was een weekje weg. Naar Engeland, naar de mediumschool. Het Arthur Findlay College, zoals het heet, is gevestigd in een oud landhuis even buiten Londen. Klinkt als Harry Potter? Soms is het dat ook een beetje...
Op het Arthur Findlay College wordt lesgegeven in het mediumschap. Gedegen en serieus, door de topmediums van deze wereld. Studenten uit allerlei landen komen hier naartoe om zich verder te bekwamen in het vak. De dagen bestaan dan ook uit lessen en lezingen, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Maar op woensdagavond stond er een séance op het programma.
Daar zaten we, met 55 leerlingen in een kring, in de bibliotheek. De bibliotheek is het kloppend hart van dit gebouw. Niet alleen vanwege de muren vol met boeken over spirituele zaken, maar vooral omdat zich daar in het verleden alle vormen van fysiek mediumschap hebben voorgedaan. Onder leiding van de grote mediums van weleer hebben de tafels er gevlogen, hebben de stemmen van overledenen geklonken en hebben de overledenen zich zelfs zichtbaar gemaakt.
Die tijd is voorbij, helaas.
Alles in de wereld gaat vooruit, behalve het mediumschap. Hoe dat kan, is een verhaal apart, maar het mooie is: niet alles is verloren. Er zijn nog steeds docenten die weten hoe ze een séance moeten leiden en dat gingen we dus meemaken.
De kring paste maar net binnen de muren met de boeken. In het midden stond een tafeltje, met 4 stoelen eromheen. De lichten werden wat gedimd, maar wel zo dat iedereen alles nog kon zien. De docenten kwamen binnen, namen plaats. We kregen instructies. De 'power' moest worden opgebouwd en daarna met de klok mee rondgestuurd. Iedereen sloot zijn ogen en daar gingen we. Iedereen focuste zich op de spirtuele wereld en je voelde de energie in de ruimte veranderen. Hij werd knerpender, als een soort statische lading. De kracht bouwde zich op en op. Maar na een minuut of 10 stopte het. Meer konden we niet bereiken.
Een van de docenten wees naar mij en vroeg: "Kun jij iedereen hier aan het zingen krijgen?"
Ik twijfelde even. Met welk liedje dan? Toen viel het me in: My Bonnie Is Over The Ocean. Het klonk geweldig uit 55 kelen en met een tweede stem erdoorheen; de energie veranderde weer, bouwde zich weer op, maar nu meer in een wervelende zin. En toen gebeurde het: de tafel begon te schuifelen. De 4 docenten vlogen aan de kant, hun stoelen werden weggehaald, terwijl de tafel naar een kant van de kring ging. Iedereen juichte. "Doorzingen!", riep ik, want zonder zang stopte de tafel weer.
Ik ben vaker bij séances geweest en had dit eerder gezien. Maar toen gebeurde er iets wat nieuw was voor mij: de tafel begon ineens te draaien op 1 poot. Hij danste gewoon! En we wisten: het is niet de tafel die danst, maar het zijn de spirits, die zo blij zijn om vanavond samen met ons een feestje te vieren.
Toen draaide de tafel naar een van ons. En hij duwde tegen haar aan. Hij leek haar bijna te knuffelen.
"Sssst", riepen de docenten.
En de Schotse docente Thelma Frances zei: "I am very aware of a young man in the spirit. You two where lovers and he committed suicide. But he's here now, telling you how much he loves you and how he wants to hold you."
Tranen, bij iedereen.
Het was een prachtig slotakkoord.
Het werd nog mooier toen ik hoorde hoe de jongen had geheten: Ben.
My Bonnie zal nooit meer hetzelfde klinken...
Ook benieuwd naar een consult?
Kijk voor meer informatie op de website van Janneke Leber.
reageerde op 06/02/10 10:02 uur
Leuk weer van je te horen en dank voor het compliment!
Over het kunnen leren van het mediumschap zijn de meningen een beetje verdeeld. Persoonlijk hou ik niet van het woord 'gave'. Er zijn denk ik wel een paar mediums met een bijzondere gave, maar dat zijn dan ook de hele, hele groten die dingen kunnen/konden die geen mens voor mogelijk houdt. (Ik zal daar binnenkort eens een column aan wijden.)
Aan de andere kant denk ik dat je een heel goed medium kunt worden als je beschikt over bepaalde talent en eigenschappen die je vervolgens gaat trainen om ze tot ontplooiing te brengen. (Zoals dat voor zoveel beroepen geldt, toch?) Gevoeligheid en empathie zijn onontbeerlijk voor elk medium. Daarnaast moet je goed kunnen communiceren en met veel verschillende mensen overweg kunnen, want overledenen zijn ook gewoon mensen en daar moet je goed contact mee kunnen leggen.
Maar het allerbelangrijkste is de passie voor het vak. Je moet er hard voor werken, krijgt te maken met veel verdriet en je verdient er niet veel mee. Je bènt medium, dag en nacht. Het is voor mij in elk geval niet alleen een beroep, maar ook een levenshouding. En ik geloof ontzettend in scholing. Ik volg nog altijd lessen, ga nog steeds naar Engeland en wil daar het CSNU-certificaat halen, omdat ik het beste medium wil worden dat ik kan zijn.
Ik trek nog wel eens de vergelijking met muzikaliteit. Veel mensen zijn muzikaal, maar slechts een enkeling wordt concertpianist. Dat laatste vraagt om iets extra's en een leven van toewijding. Daarnaast zijn er zat mensen die een tijd les hebben gehad en heel leuk kunnen spelen op een feestje of zo. Ik denk dat dat is waar Patty Brard voor gaat. Ze zal kunnen laten zien dat ze met wat oefening haar gevoeligheid kan vergroten en wie weet zelfs een contact kan maken met gene zijde. Maar ik denk niet dat ze voor een carrière als medium zal gaan.
Overigens hoeft dat ook niet. Ik ken genoeg mensen die veel tijd en energie steken in een mediumopleiding, maar die er alleen naasten mee helpen, of hun grotere gevoeligheid gebruiken in hun gewone beroep. Dat is toch ook geweldig?
Ik merk het aan mijn eigen cursisten. We zijn allemaal gevoelig, maar als je het dan gaat ontwikkelen, sta je echt versteld van jezelf. En dat is prachtig. Je verrijkt je eigen leven en dat van mensen om je heen. Bestaat er iets mooiers dan dat? Ik denk het niet.
Ik hoop dat ik je vraag zo enigszins beantwoord heb.
Met hartelijke groet,
Janneke Leber
