De Verkoopstyling van ons eigen huis was dan ook een flinke uitdaging, er was veel nog net niet af of half gesloopt door drie terroristen van 2, 5 en 8 jaar. Omdat het onze woonboerderij megagroot is was het onderhoud een bereklus, ik snap ook heel goed dat mijn klanten vaak helemaal geen zin meer hebben al hun energie te steken in een huis waar je toch weg gaat. Maar uit alles blijkt echt dat je, al is het met flinke tegenzin, je schouders er onder moet zetten en moet zorgen dat je te koop staande woning tip top in orde is. Mijn man is gelukkig enorm handig en had alle klusprojecten zo gedaan, ik was meer van het taken uitdelen en de finish touch, zeg maar.

We hadden ook iedere week wel kijkers over de vloer, dus dat betekende elke week taarten bakken, bloemstukken maken, soppen, stylen en huisdieren skippen, etc. Natuurlijk waren alle klussen maar één keer nodig, maar bloemetjes en sopemmers moet je steeds verversen. Nu sla ik ook wel een beetje door, vind mijn gezin; er mag niks aan het toeval over gelaten worden, alles moet door mij op een stylish-verantwoorde plek gezet worden, ook buiten. De kippen een vers laagje stro, viooltjes overal en dan gooit koning Winter roet in het eten. Waar eerst mijn prachtige blauwe violen tierig bloeiden lag er nu een halve meter sneeuw bovenop. Bij de voordeur was zo’n beetje Thialf ontstaan, alleen bereikbaar met arrenslee.

Dat is best allemaal te verhelpen, maar zat niet in de planning natuurlijk. Maar.. de eerste week van het nieuwe jaar was het dan eindelijk zo ver dat de kijkers ook daadwerkelijk kopers werden. Ze waren al op internet als een blok gevallen voor ons huis en dit had ze doen besluiten toch maar eens te gaan kijken in de ‘middle of nowhere’… De plaats waar wij bivakkeren bestaat uit een kroeg en een kerkje en nog wat bewoners en bijna niemand weet van het bestaan.. Eenmaal binnen waren ze blij verrast dat de ruimten echt zo megagroot waren als op de foto stond en was de koop snel gedaan.

De grote dag van koopakte tekenen stond bij ons thuis gepland en alles was weer spik en span (stel je voor dat ze zich bedenken..).. ware het niet dat de jongste van 2 even ongezien het kantoor was ingeslopen en daar stilletjes een merkstift had bemachtigd. Zenuwachtig zat ik op mn stoel te wippen en 5 minuten voor aanvang zag ik iets gebeuren in mijn ooghoek. WHAAAHHH … een Picasso was bezig een graffiti aan te brengen op mijn mooie lambrisering in de hal. Zie dat nog maar eens weg te werken. Vlug vlug wat manden met kussen opgestapeld en toen zag ik ook nog dat de zwangere hond een spinnenweb op haar ruggetje had gekregen. Thanks!!

Gelukkig liep het allemaal goed af en konden de nieuwe eigenaren er hartelijk om lachen, maar op dat soort momenten zou ik willen niet zo bezig te zijn met styling en perfectie. Ik vertelde het voorval aan mijn zus en die snapte niet dat ik mij daar nog druk over maakte.

De zwangere hond is nog steeds voorzien van een spinnenweb en de gang krijgt gewoon een nieuwe lik verf..